Lifestyle·Slow Life

6. Minimalisme

LOVE SLOW LIFE

Minimalisme, ineens zie ik weer allerlei kasten, kapstok, bijkeuken, etc., dichtslippen.

Waar komt het toch allemaal vandaan?

Ieder seizoen vindt er hier wel een minimaliseer ronde plaats.

We zijn er nog geen profs in…

Vandaag maar weer eens aan de slag geweest. Schoonmaken, niet mijn hobby, en daarbij een heleboel rommel weg en opruimen.

Wat een verademing. Ik word er zo blij van, best apart.

Maar snap het ook wel. Met 4 mensen in huis komt er  weer van alles naar binnen. Nieuwe kleding, schoenen, boeken, spelletjes, paperassen, kranten, tijdschriften…

Alhoewel we meestal naar de bieb gaan, oeps laatst een stapeltje tweedehands boeken gekocht van 2,- per stuk, voor de vakantie. Die gaan dan wel weer naar de free library door, straks.

Ah ja, schoenen/kleding verslijten van de kinderen en worden te klein, nog maar van 1 gezinslid…

Papieren, toch nog wel ondanks de e-mails.

Minimalisme doe je zo...

Plastic tasjes, nauwelijks, ik neem altijd zelf stoffen tassen mee.

Toch is er afval en rommel…

Dus er moet, vind ik, ook weer van alles uitstromen.

En daarna zit ik genietend op de bank van een schone en minimalistische huiskamer…

Ik merk wel dat we steeds bewuster omgaan met dingen IN huis slepen. En wat wel te kopen en wat niet.

Is het echt nodig? Is het mooi? Is het duurzaam? etc.

 

Dus wie weet is het op een dag gewoon klaar…. 😉

Liefs Marjan, ❤

Ook nog van de zon genoten…

EERDERE BLOGS OVER MINIMALISME: Waarom minimalisme hip is.Minimaliseer ZinDe illusie van drukdrukdruk doorzien doe je zo


Zesde blogje over HOE ik Slow Life in praktijk breng en wat ik daarbij tegenkom.

Hobbels op mijn pad en een heleboel Bloemen… 

MAILtoMARJAN


 

Reminder of minimalism.

img_2285-1

 

 

Slow Life

Gelukkig is geluk overal te vinden.

LOVE SLOW LIFE

Het kan me ineens overvallen, een intens gevoel dat alles helemaal klopt en oké is.

Het grappige is dat ik daar niks aan doe, dat de voorwaarden heel verschillend kunnen zijn. Sterker nog als ik hard werk aan mijn geluk, komt dat gevoel helemaal niet.

Dat gevoel is er op een onverwacht moment. Als ik sta tanden te poetsen en het licht niet aan heb gedaan. Mezelf in de schemer aankijk en tegelijk iets helemaal okees over me heen komt. 

img_1665

Niks bijzonders of juist toch?

Komt het geluk om de hoek piepen als je er helemaal niet mee bezig bent? Als je gewoon aanwezig bent in ontspannen Zijn? Je ding doet, zonder pretentie, zonder het oog van een ander, zonder ideetjes of concepten, zonder streven…?

Hmmmm, wat een grap van het leven.

Want zijn we niet ontiegelijk hard aan het werk om gelukkig te worden?

Wie niet?

De paradox van het leven, als je stopt met streven naar geluk is het daar ineens.

Je hoeft er niks voor te doen, het is altijd in potentie aanwezig.

Oké, de voorwaarden kan je wel een beetje helpen.

De voorwaarden schep je door een Slower Life Style;

  • Regelmatig offline en het echte leven met volle teugen inhaleren.
  • Aanwezig zijn, in contact met je omgeving.
  • Meditatie en stilte in je leven brengen.
  • Balans tussen spanning en ontspanning.
  • Minder is meer.
  • Emoties komen en gaan.
  • Geluk is er ineens en ongeluk ook.
  • Geluk is een emotie.
  • Stoppen met streven, beginnen met gewoon gewoon zijn.
  • Een glimlach naar je oordelen, goed/fout, mooi/lelijk, etc…
  • Achter je oordelen vind je de rust van Zijn, van acceptatie.
  • Realiseer dit, maar laat het verder weer helemaal gaan……….

img_1816Liefs Marjan

Lees meer op deze site over Slow your Life.


Pics: Pinterest en Selfie

img_1721
Het is er allemaal, in iedereen.
Slow Life

Zen en de kunst van het sokken breien.

LOVE SLOW LIFE

Het kleinste mutsen fabriekje had ik een tijdje en eigenlijk zou ik nu het kleinste sokken fabriekje willen beginnen.

Maar ja, een sok breien is toch echt veel moeilijker dan een muts. Ik zou dan toch eerst sokken moeten kunnen breien, ja duhuh.

De grootste uitdaging zit hem in dat het twee dezelfde moeten worden, hmmm.

En daarbij, de hak, de hiel en dan de tenen nog…

Ik hikte er al tegen aan, soms wat meer, heel vaak wat minder, sinds ik met mijn oma, toen ik een jaar of 10/12 was, een poging deed om ze te maken.img_1621

Ik zat regelmatig bij haar in de keuken met haar oude Singer naaimachine te naaien. Zij leerde me allerlei kneepjes, zo ook het breien, maar de sokken zijn, zo ver ik me kan herinneren, nooit tot 1 eind, laat staan tot een paar gekomen.

In mijn puberteit heb ik wel heel veel kleding zelfgemaakt op die Singer, die je met de hand aandraaide. Met stofjes van de lapjesmarkt uit Wageningen, wat een feest. Dan had ik een originele broek voor een paar gulden.

Nu was ik een tijdje terug in de geweldige wolwinkel die Bergen rijk is en heb daar maar gewoon sokken wol gekocht en speciale naaldjes.

img_1613
Drops heeft vele hippe patronen.

Het lag er alweer even en nu moest het er toch maar eens van komen.

Ik heb wel eens horen zeggen (heel erg): dat meiden wiskunde nodig hebben om breipatronen te kunnen lezen. Mijn god…

Nu heb ik een aardig wiskundig inzicht, maar met brei en haakpatronen is het altijd stoeien. Je moet het gewoon gaan doen en ondervinden.

Uiteindelijk heb ik met 2 verschillende patronen en een paar echte zelfgebreide sokken (door iemand anders), het tot 1 sok kunnen brengen.

En de tweede gaat al richting de teen. (Sommige patronen beginnen bij de teen.)

Ik voel een lichte euforie, het lukt me, ik kan het!

Een periode breide ik met een vriendin met oudere vrouwen en daar zeiden ze dat als een breisel helemaal oké is, je dan expres een foutje moet maken.

De schoonheid van imperfectie, zeg maar.

Nu is mijn eerste paar verre van perfect en dat is helemaal oké.

Want door gewoon fouten te maken, te weten ´ik kan het altijd nog uithalen´ en ook: het hoeft niet perfect, anders moet ik er toch nog een foutje in maken…

Juist daardoor is het me gelukt.

Nu voel ik dat ik het bij de tweede sok al veel beter snap en wil ik door. Ik wil door naar mijn kleinste sokken fabriekje.

Ik wil sokken maken met liefde, voor iedereen die ze maar dragen wil… 😉

Het is mijn therapie, ontspanning,  mindfulness oefening en geeft nog een nuttig product ook…, voor op koude dagen.

Zen en de kunst van het sokken breien.

(Voor sokken breien kan je ook iets anders invullen, wat je zou willen leren.)

Eenmaal onder de knie is het een fluitje van een cent en een groot genot.

Wat zou jij -nu eindelijk eens- op willen pakken?

img_1616Just do it.

Liefs Marjan, ❤


Pics: van Pinterest, Ed Stokman en mezelf.