Slow Life

Liefhebben én Loslaten, hoe doe je dat?

Processed with Rookie Cam
Voorjaar 2017

De kinderen  zijn nu in het heel Nederland weer naar school. Een jaar verder, dat vraagt ook weer een stuk loslaten er wordt meer van ze gevraagd.

Dat gaat soms heel vloeiend en logisch, maar soms voelt het als nog net een brug te ver of vraag je je af, kan dit al?

In dit blog ga ik wat dieper in op het loslaten van je kinderen. Vaak hebben wij als ouders er meer moeite mee dan de kinderen. Wat zegt ons dat?

img_3038
Ontwikkeling gaat zo hard, als je erop terug kijkt, waar is de tijd gebleven?

Loslaten is zo makkelijk gezegd, vind ik altijd. Iets laat zich pas los als het oké voor je is en dan gaat het eigenlijk vanzelf. Het gaat dan over vertrouwen kunnen geven en van daaruit vertrouwen gaan voelen en dan kan je in vertrouwen laten gaan.

Dat neemt niet weg dat er angst om de hoek kan komen kijken. Maar dat blijft. Er kan altijd van alles gebeuren, nl.

Maar geef je je kind vertrouwen dat het alleen naar school kan fietsen? Of naar de grote stad naar school kan gaan? Of het die boom in kan klimmen? Of voor het eerst alleen op vakantie? Of dat ze goed met hun geld omgaan? Etc….

Wat is er voor jou aan de orde op dit moment?

Vanaf het moment dat de navelstreng wordt doorgeknipt ben je aan het los laten. Is het spannend, is er angst of het wel goed gaat, verwonder je je, geef je vertrouwen en heb je lief.

Die spanning tussen angst en vertrouwen zal er altijd blijven. Dat is een leerweg voor ons als ouders om daar zo goed mogelijk mee om te gaan.

En soms geef ik te veel vertrouwen en soms bemoei ik me te veel, dat spiegelt zich onmiddellijk terug. Zeker bij pubers: Waar bemoei je je mee!!!!

Balanceren, vanuit goed kijken en luisteren naar je kind en jezelf.

Waar hou ik terug, waar pak ik even wat terug? Dat is allemaal oké. Het leven is geen status-quo, maar altijd in verandering/ontwikkeling, dus dat vraagt weer aanpassing.

We willen wat we kennen en plezierig is vasthouden. En tegelijker tijd worden we bang het te verliezen.

 

Wat kan je helpen?
  1. Zelfonderzoek van je gedachten en gevoelens.

Wat gebeurd er met mij? Is het veilig? Ben ik bang of overbezorgd? Is het kind er oké mee? Wat is er nodig om het oké te laten voelen? Heb ik nog steeds moeite, waar voel ik dat? Is het iets van mij? Is het reëel?

Er is geen goed antwoord op deze vragen.

Probeer bewust van je gevoelens en gedachten te zijn. Open in je voorstelling je hart en je handen om je kinderen te laten groeien, en dat ze zijn wie ze zijn en dat ze een stukje van je af groeien op dat moment.

Je open handen zijn een sterk beeld hiervoor. Je bent er, maar je klampt niet vast.

2. Open staan voor verandering.

Relaties veranderen, we worden ouder, het klimaat veranderd, de eb en vloed van het leven.

Leren omgaan met verandering helpt je, je ervoor afsluiten helpt je in geen geval. Het enige antwoord is de openheid naar de realiteit te ontwikkelen, of we die nu leuk vinden of niet.

Je kind kan een weg inslaan die je niet bevalt, b.v. Als je daar toch open naar kan -leren- kijken geeft dat enorme groei. Een groei naar openheid t.a.v het leven in het algemeen.

Openheid; tolerantie, geduld en acceptatie. Voelen dat je lief hebt en dat je laat gaan wat je lief hebt, dat jij daar geen controle meer over hebt, dat je het niet vast kan houden.

Hierop kan je reflecteren, dat alleen  al geeft je een bewustzijn waarbij je anders naar je kind en veranderingen gaat kijken.

Kleine  momentjes nemen, voelen en overdenken, wat gebeurd er. Ik hou van ze met heel mijn hart én ik laat gaan. Een paradox die op alle vlakken van het leven terugkomt.

LEES ook <klik>.

3. Mediteer op liefde.

Mediteren om elke dag een beetje meer vriendelijker te worden, een beetje meer onvoorwaardelijk lief te hebben. Dit kan een streven zijn.

De aandacht voor jezelf, de rust en balans die je daarmee steeds verder ontwikkelt.

Juist in tijden van grote spanning en drukte of tijdens een nieuwe fase, kan mediteren een moment worden om naar uit te kijken al is het maar 5 minuten, zitten en je adem volgen.

Laat komen wat er komt.

Een fijne app die je kan helpen is: Insight Timer.

Je kan je meditatie instellen, er staan geleide meditaties op, maar ook zie je wie er op dat moment nog meer mediteert en kan je een bedankje geven voor het samen mediteren.

Ik vind het heel grappig en stimulerend. Meestal geef ik 1 bedankje na mijn meditatie. Door sterretjes te verdienen helpt het je om ermee door te gaan.

Je doet het voor jezelf en toch merk ik dat het leuk is dat ik b.v. 10 dagen achter elkaar heb gemediteerd en dan een sterretje erbij heb. Daar is de mens nu eenmaal gevoelig voor.

Probeer het maar eens.

Misschien zie ik je daar?

Het liefhebben en loslaten is een proces wat niet stopt, maar waar je wel steeds beter mee om kan leren gaan.

Je gezin en kinderen zijn een mooi oefengebied, een wisselwerking om samen te ontwikkelen.

img_2090
Just sit

 

 

Liefs Marjan, ❤

 


Laat je me weten of je wat aan deze tips hebt? Hieronder of via MAILtoMARJAN.

Ik maak gebruikt van het boekje: A path for parents van Sara Burns. KLIKnaarBOL.

Pics van mezelf, jongste zoontje. Boom van pinterest.

 

 

 

 

Slow Life

Het ouderschap als ontwikkelingsweg.

img_3040

Soms schieten de goede dingen er gewoon bij in. Terwijl je uit ervaring weet dat het je goed doet, maar toch.

Zo lijkt ouderschap en spiritualiteit niet samen te gaan. Moeders die het te druk hebben met werk en gezin combineren en dan ook nog aan jezelf werken, pffff.

Zie ook, >klik<., >klik<.

In de vakantie las ik een heel interessant boekje van een Boeddhiste hierover en ik zal daar een aantal blogs aan wijden. Haar visie is heel verhelderend, vind ik en deel ik graag met je.

img_2961A Path for Parenths, Sara Burns, What Buddhisme can offer. KLIKnaarBOL.com

De sterke Liefde die je voor je kind voelt is enorm. Grenzeloze hartekracht. Je kan het zien als een start om je hart nog verder te leren openen, ook naar anderen.

HOE DAN?

Het ouderschap biedt je mogelijkheden die je anders moeilijker zou verwerven.

In plaats van te blijven denken dat je geen tijd hebt, omdat je gezin alles van je vraagt, kan je het omkeren en gaan zien dat juist je gezin een uitdaging is, op allerlei vlakken, om jezelf te ontwikkelen.

Waarden uit het Boeddhisme en Mindfulness (specifieke oefeningen vanuit het Boeddhisme) kan je oefenen met je kinderen, je relaties en alles wat bij het gezinsleven komt kijken.

CONCRETE VOORBEELDEN

De was op hangen is een mindful oefening en een momentje voor jezelf.

Ook afwassen en andere huishoudelijke klusjes kan je met al je aandacht doen en oefenen om in ontspanning te blijven.

Eten maken voor je kinderen en je gezin is een oefening in vrijgevigheid (dana). Je deelt je eten met je kinderen. Natuurlijk, maar met bewustzijn leer je wat met liefde geven werkelijk is.

Het ervaren dat je af en toe een time-out of me-time nodig hebt. Om er goed voor de ander te kunnen zijn is het nodig dat je eerst goed voor jezelf zorgt.

Het zorgen voor jezelf is een daad van liefde voor je kinderen. Want wat hebben ze aan een moeder die zich uitgeknepen, een sloof of depressief voelt?

Zonder schuldgevoel, maar uit zorg voor het gezin neem je tijd voor jezelf.

  • Per dag een half uur mediteren.
  • Per week een dagdeel wat leuks doen.
  • Per maand wat langer en een paar dagen per jaar.

LOSLATEN

Een time-out nemen geeft een mogelijkheid in het leren loslaten van je kinderen. Helemaal afhankelijk van de leeftijd, natuurlijk. Loslaten is nooit klaar, er komt elke keer een nieuw moment waarbij je weer een stukje loslaat aan zorg en omhulling.

Loslaten is onthechten, dat is een groot begrip en het allermoeilijkste bij je kinderen.

Daar kom ik nog op terug.

Voor nu wil ik benadrukken hoe je anders kan kijken naar je spirituele ontwikkeling, vanuit de drukte van wat je gezin en het leven van je vraagt.

Juist daarin liggen grote kansen om te oefenen. (Ook zonder kinderen, hoor).

OUDERSCHAP WORDT ZO EEN ONTWIKKELINGSWEG

Spiritualiteit ontwikkelt zich door bewustzijn en beoefening.

Meditatie, mindfulness, reflectie en retraite helpen daarbij.

Ik ervaar zelf hoeveel me dat oplevert en dat ik de laatste jaren hele andere keuzes ben gaan maken. Voor degene die mijn blogs volgen hebben daar al meer over kunnen lezen.

Het is heerlijk om kinderen te mogen begeleiden en het staat jouw ontwikkeling totaal niet in de weg.

Heb je momenten dat je denkt: oh neeee, wat zwaar, wat veel of wat dan ook, volg dan mijn blogs… Stel eventueel je vragen via MAILtoMARJAN.

De komende blogs ga ik dit verder verdiepen met behulp van o.a. het boekje van Sara Burns.

Liefs Marjan, ❤


inspiratiecoaching·Slow Life

Eenvoudig, maar toch boeiend!

Processed with Rookie CamVanmorgen door de regen gefietst met mijn jongste zoontje naar school. We wonen in de polder en dat is prachtig, maar met regen en wind kiezen we ervoor langs de duinen te rijden en beschutting van de bomen  te hebben. Opgefrist kwamen we in Bergen aan. Levi zei: Als ik 31 ben dan ga ik nooit meer de eerste dag na de vakantie naar school. Hmmm, opstart problemen. Zo grappig, ik zei als je 31 bent hoef je helemaal niet meer naar school, tenzij je meester wordt. Hij zei ik had 31 uitgekozen, omdat ik dan zeker wist dat ik dan niet meer naar school ga.

Daarna reed ik met mijn BFF naar het koffiebarretje in het dorp. We kwamen binnen en er zat, naar mijn idee, een prinsesje op een kruk. Ik zei, goedemorgen prinsesje. Nee, ik ben de Koningin, zei ze met haar ruggetje lang uitgestrekt. Haar vader zei dat we voor de koningin moesten buigen en dat deden we… Er ontspon zich een mooi ritueel en we gingen helemaal mee in de fantasie van het meisje van net 4. 

We hadden nog even tijd om wat dingen uit te wisselen, onder het genot van een Chai Latte, gemaakt door de ´Opperkoninginkoffiemaker´. Naast ons beider mannen huishouden is dat een ´must´ om even met een vrouw te praten, dat doen we wekelijks en is een heerlijkheid. Daarna gingen we ieder onze weg.

Wow, wat is het eenvoudig om geluk te creëren, eigenlijk…. Wat ligt het dichtbij. Het kost niks en maakt onmiddellijk ontspannen en gelukkig. Een goede fibe deze druilerige maandagochtend na de vakantie, ondanks de opstart problemen.

                                                            LOVE SLOW LIFE

Dit kan als je niet, zoals ik jaren heb gedaan, snel naar je geweldige baan moet rennen, auto in, auto uit, half 10 de eerste afspraak tot ik om half 4 voor mijn gevoel een soort wartaal uitsloeg. Niet dat iemand dat opviel (hopelijk), maar in mijn hoofd liep het niet meer zo soepel. Naar huis nog kinderen afhalen van school, het dagverblijf, boodschappen, koken….

Keuzes maken om het rustiger te hebben en met meer aandacht en vreugde bij mijn leven te zijn. Dat is niet van de een op de andere dag gegaan. Keuzes zoals geen auto meer rijden, minder kopen, meer voor het echte gaan. De natuur, de toevalligheden die er altijd zijn, de ontmoetingen koesteren. En ja, ook werken, maar veel minder.

Minder doen met meer kwaliteit. Dat is Slow Living, dus ook hard werken als het nodig is, maar uit de ratrace gestapt door andere keuzes te maken. Op het moment dat ik minder geld uitgeef aan b.v. een auto of kleding, kan ik ook minder werken. En ontstaat er ruimte. Door andere keuzes te maken doorbreek je een cirkel, of misschien wel een malle molen, waarin je terecht bent gekomen.

Nieuwe keuzes zetten een nieuwe stroom op gang. En dat kan beginnen bij een auto niet meer te vervangen als die op gereden is. Of door minder te gaan werken en daardoor geen oppaskosten meer te hoeven maken. Of… Van het een komt het ander.

Herken je het dat je eigenlijk altijd op je reserves loopt?  Waar kan je een klein dingetje veranderen?

Waar kan je ruimte creëren voor meer eenvoudige dingen? Die super boeiend zijn? Zoals een prinses ontmoeten die koningin blijkt te zijn. Die dag althans, ze bleek elke ochtend met haar zus af te spreken wie er die dag koningin was en wie prinses…

TIP: Zorg dat je altijd een reserve houdt van energie. Dus zeg maar 80% gebruiken en 20% overhouden (dit gevoelsmatig leren afstemmen). Op het moment dat je over de 100% gaat, maak je ruimte om weer op te laden, i.p.v. op je reserves te gaan teren. Dit als beeld.img_0455

Als je te lang op je reserves teert steven je af op een burn-out. Vaak heb je dat niet eens meer door dan. Stem elke dag even af bij jezelf hoe je in je energie zit en wat er nodig is om een reserve te houden. Dat residu is nodig, want er zijn altijd situaties waarbij je toch meer moet gebruiken, tijdelijk, en dan heb je dat ook over op dat moment. Anders geeft het je een gevoel van: ´Dat kan ik er nu echt niet bij hebben!´ Dan heb je dus geen reserves meer…

Oefening: Eenvoudig, maar toch boeiend

Observeer jezelf de komende week, wat ervaar je als gecompliceerd en wat als eenvoudig in je leven? Schrijf daarover in je Slow Living boekje.  

Zie voorgaande blogs b.v: Just drink your tea, loveVertraag je Pas, met info over het beginnen van een Slow Life. 

Een mooie eenvoudige week.

Processed with Rookie Cam

 

Liefs Marjan, ❤

MAILtoMARJAN

 

                                      😉R IS DUS GEEN HAAST.

img_0759