bewustzijn·co-creatie·creatief denken·Gezondheid·positieve psychologie·Vraag van Lezer

Piekeren wordt Fantaseren

bewegende stilstandPiekeren, malen, denken, herhalen, nog eens doorlopen, eindeloos en machteloos door een woud zwerven waar geen veilig plekje te vinden lijkt.

Het gevoel dat het niet veilig is en het nooit meer goed komt, er is geen uitweg, een vicieuze cirkel. En als dat ook nog in de nacht plaatsvindt ziet het er letterlijk donker voor je uit.

Je beweegt in je hoofd, maar staat stil, er is geen creatieve stroom meer.

Hoe komt er weer beweging? Hoe kan je je weer veilig gaan voelen en hoe komt het contact met je gevoel en je kracht weer tot stand?

Als je veel dingen hebt in je leven die niet makkelijk lopen is er genoeg reden om veel te piekeren, heel begrijpelijk, maar oplossingen zitten daar niet. Oplossingen komen uit onverwachte hoek, als je even niet oplet, zeg maar.

Fantaseren
Een veilig plekje om weg te dromen.

Toch heeft het piekeren ook een functie, denk ik, je bekijkt de dingen waar je over piekert heel zorgvuldig en dat is goed. Alleen het heeft begrenzing nodig. Daarom wordt er in de psychologie aangeraden om een pieker half uurtje te nemen. Maar het mag wat langer, laten we zeggen een uur, waarin je ook nog wat acties kan ondernemen, iets opzoeken, iemand bellen, etc. Maar dan stop je het ook echt. 

Dan is het tijd voor andere dingen. Piekeren kan anders je hele dag in beslag nemen. Elke keer als je toch weer merkt dat je gedachten uitgaan naar van alles wat lastig en problematisch is, zeg je als het ware tegen het ‘piekermonstertje’: ‘Morgen om 10 uur dan ben jij weer aan de beurt.’

Je traint jezelf in begrenzen van eindeloos herhalen van zetten, want dat is het vaak. En je zal zien dat dat uurtje een heel productief uurtje kan gaan worden, maar ga daar in eerste instantie niet van uit. Het is je miserabele piekeruurtje en je gaat je enorm rot voelen, dat mag er helemaal zijn!

Och en wie weet daarna neem je een boek, lekker kop thee en leest en terwijl je heerlijk geniet, dwalen je gedachten af naar mooie momenten die geweest zijn of gaan komen, je fantaseert over………Je hebt los gelaten, je kan ontspannen en je weet dat overal een tijd voor is.

Of je gaat naar buiten en loopt, pakt een park of een stukje bos mee, ruikt de frisse lucht, ziet een vogeltje en misschien regent het, maar daar wordt je hoofd ook lekker koel van. Je schrobt je vloer of doet boodschappen, je rijdt ergens heen, je werkt……..

Ineens is daar een ingeving, die zo voor de hand leek te liggen. Dat je daar niet eerder op bent gekomen…..

Het lijkt even makkelijk opgeschreven zo, kom je er alleen niet uit, ga kijken waar je hulp kan krijgen. 

Wat ik wil laten zien is dat begrenzen van piekeren je kan helpen en eigenlijk kun je het alleen maar gaan doen om te kijken of het echt zo is…..

Geïnspireerd op een bijzonder mailtje wat ik kreeg van een lezer, dank je wel!

Liefs Marjan

Vragen of opmerkingen, mail me gerust: Psycholoog Bloem

bewustzijn·Lifestyle·meditatie

Romantisch tripje naar Wales

In december was hij zijn reis aan het voorbereiden en stelde ineens voor; vind je het leuk om mij in Wales op te komen halen?

Euh, even schakelen, geen moment aan gedacht, maar wel een super leuk en romantisch idee, natuurlijk. Ook al een tijd geleden dat we met zijn tweeën zoiets gedaan hebben. En al helemaal niet met vliegen, enzooo.

Ed is nu al 3 weken in Wales, mediterend, wandelend, genietend van de ruimte en ook, denk ik zichzelf, tegenkomend.

Komende vrijdag ga ik naar schiphol, mijn terugkerende nachtmerrie tergen. Ik droom regelmatig dat ik maar niet in het vliegtuig kom, de gangen zijn te lang, mijn paspoort niet in orde, het lukt niet. Tegelijkertijd ‘weet’ ik dat ik het droom. Een faalangstdroom, net zoals dat ik mijn examen moet gaan halen, het maar niet lukt en opeens in die droom realiseer, dat ik het al lang gehaald heb…..

Wales

Overgeven aan dat moment, ik bereid me goed voor en als het dan toch misgaat, ‘so be it’………

We maken allerlei voorstellingen en beelden over wat komen gaat, het tegenovergestelde van een nachtmerrie.

Het is het allemaal niet……..

Wat er gebeurd is een verrassing, leuk, niet leuk. Oefenen met ‘verwijlen’, aanvaarden wat is.

Dus eigenlijk moet de titel korter…….TRIP!

Maar natuurlijk verheug ik me erop, het nieuwe land te zien, de natuur en even helemaal alleen met mijn geliefde, romantisch, even weer afstemmen en nog zo wat, <3.

Toen ik langer reisde en nog geen ‘kind of kukken’ had, werd mijn lijfspreuk:

WE ZIEN WEL

Nog steeds vind ik dat gevoel heerlijk en alle lijntjes in mijn hoofd die samen komen gewoon lekker laten vieren.

Check: grote zoon, past op kleine zoon, kattevoer, wc papier en pizza’s op voorraad, paspooort, geld, tandenborstel, ………

Wordt vervolgd

Liefs Marjan

Mail je vraag voor een inspirerende blog: info@bloemenopjepad.nl

badbedbrood·co-creatie·creatief denken·universeel·wereldburger

Bad, Bed, Brood

Zo op de fiets ’s ochtends om een uur of 8, van Schoorl naar Bergen, los ik met mijn jongste zoon van 8,5 jaar de wereldproblematiek met gemak op.

Ok, meestal zien anderen een heleboel rotsen en beren op de weg, maar wij zien voornamelijk bloemen op ons pad, ❤

Ik wil het toch even delen, wat wij deze week opgelost hebben, want als je oud en wijs en wellicht politicus bent, kijk je misschien wel over de eenvoudigste oplossingen heen en kun je onze beelden best even gebruiken om het weer scherp te zien. Om de essentie te pakken……

Levi (8) vraagt woensdag uit het niets of de daklozen allemaal een groot huis hebben waar ze kunnen slapen, eten en douchen? Ik geef aan dat het bestaat, maar dat het lang niet genoeg is voor alle daklozen. Maar ook dat de daklozen soms het ook moeilijk vinden, om allerlei redenen, om zich aan afspraken te houden die zo’n huis graag ziet en dan niet altijd kunnen blijven.

Hij zegt dan dat de rijken voor ze moeten zorgen. Zij hebben geld genoeg en dat klopt eigenlijk niet. Er is genoeg geld voor iedereen, maar de rijken hebben te veel en de armen te weinig. Ik geef aan dat er rijke mensen zijn die ook veel geven en delen, maar dat het klopt dat het niet eerlijk verdeeld is en eigenlijk iedereen in principe genoeg zou kunnen hebben.  Gewoon vanuit dat gevoel van rechtvaardigheid en eenvoud kijken; 

Er zijn genoeg grondstoffen, er is ruimte genoeg voor iedereen, het klontert alleen soms te veel op 1 plek.

De vraag is hoe herverdeel je dat gezelliger?

Vanochtend kwam hij op het landsgrenzen issue, wat aansluit op de kabinetscrisis, nou ja, ze zeggen van niet, maar toch. 

De ‘Jip en Janneke’ ideeën die wij daarover hebben is, waarom zou je landsgrenzen hebben? Daar komt alleen maar ellende van. Dit is mijn land, dit de jouwe, jij moet daar blijven en ik hier.

Er is in Bergen NH een Europeseschool en hij vroeg zich af of er ook een Wereldschool is, waar ze i.i.g. allemaal engels ook leren, zodat we elkaar kunnen begrijpen. Maar ook dat we dus allemaal wereldmensen zijn en een eenheid vormen. 

Als we een wereldschool hebben en geen landsgrenzen, dan word je uitgedaagd om heel anders naar issues te gaan kijken, alleen als gedachten experiment is het leuk, want waar heb je het dan met veel problemen nog over????

Ok, ik snap het wel, zo makkelijk is het allemaal niet. Maar toch diep van binnen is het, denk ik, toch altijd zo eenvoudig als mijn zoontje van 8 aangeeft. Ik voel dat meteen als kloppend en dat zal iedereen hebben. De kinderziel is nog niet begiftigd met de strijd om ego’s, landje pik e.d.

Ik kan mijn eigen stukje grond hebben met mijn huisje om me veilig in te voelen, maar ik kan daarbij een grote gastvrijheid hebben en het fijn vinden om te delen en te weten dat bezit relatief is. En zo verder……….

En dan schrijf je en dan blijkt, natuurlijk, dat meer mensen die ideeën hebben… Gelukkig dat geeft ook hoop. werldburger

Zijn het niet de ideeën, gevoelens die in elk mens verborgen zitten? Dat we gewoon samen met elkaar willen zijn? Samen eten delen, zorgen delen en dansen, zingen en liefhebben?

https://www.youtube.com/watch?v=As2vH2sfLwA#action=share

Voel jij het heel anders of wil je reageren? Dat vind ik leuk, wees welkom te liken, te volgen of commentaar te geven.

Mail to: Psycholoog Bloem 

liefs
Kus van ons voor jou.

Fijne dag, Levi en Marjan