co-creatie·inspiratiecoaching·mindfulness·Persoonlijke ontwikkeling·Psycholoog Bloem

Vertrouwen op dat ieder stapje in de richting van je passie belangrijk is.

kaarsjesIn een blog, (klik hier om te lezen) in oktober schreef ik het volgende:

Van het een komt het ander, ergens kan er een idee borrelen, je praat met iemand en daar ontstaat iets, waardoor het balletje verder gaat rollen….vertrouw daar op! Een voorbeeld hiervan zal ik later nog eens delen.

Graag deel ik je daar nu een voorbeeld van en hoop je daarmee te inspireren om meer te vertrouwen op elk klein stapje die je zet in de richting van je Passie. Dat al die stapjes altijd wat opleveren. Niet altijd precies wat je er van te voren van verwachten zult. Meer dat je jezelf ook kan laten verrassen.

Al heel lang klonk er een stem in mij: schrijf schrijf schrijf. Dan had ik allerlei andere dingen te doen en drukte het weg. Maar het fluisteren werd roepen en schreeuwen, tot ik er echt gehoor aan moest gaan geven. Allerlei andere excuses als; wat heb ik nu te schrijven, kan ik dat wel, wie denk je wel dat je bent, je wordt heus geen bestseller schrijfster hoor, wat heeft het voor zin, etc, etc. 

Maar nee, een vrouw in een overgangsfase en herstellende van een burn-out die gaat anders kijken en luisteren. DUS: Begin 2015 heb ik  me gewoon voorgenomen elke week een blog te gaan schrijven. Stemmetjes te negeren die anders zouden willen, gewoon zitten en schrijven en kijken wat er gebeurd!

Als ik nu zou verwachten na een jaar 10.000 bezoekers per week te willen hebben of 1000de volgers, dan zou ik falen. Of andere verwachtingen, dat geeft stress en komt voort uit een gevoel van controle en ook dat het dáarom zou gaan. Het gaat er veel meer om dat ik er plezier in heb, dat ik mijn intuïtie volg en dat ik me laat verrassen en wat er dan gebeurd als ik dat door me heen laat komen. Een ontdekking als; het schrijven kost me veel moeite, ik weet vaak niet waarover, etc. is ook een goede ontdekking, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd en wat van geleerd.

Het gaat allemaal niet vanzelf, ik heb me er enorm voor ingezet. Ik heb geleerd om een site te maken en gaande weg leerde ik meer. Ik heb alles gelezen over bloggen en leer nog steeds van beide dingen. Ik heb mijn blogs gedeeld, me kwetsbaar opgesteld door ook biografische dingen bloot te geven, ik heb geleerd wat dankbaarheid is en vertrouwen en nog veel meer! Ik ben trots en blij.

Maar vooral klopt mijn geloof in dat je stap voor stap dingen opbouwt en ook dat van het een het ander komt, sowieso.

Dus nu, na bijna een jaar bloggen en meer dan 52 blogs (70) geschreven te hebben deel ik nog een paar heerlijke resultaten met je om je te inspireren!

Zo’n stemmetje, die van binnen roept, ga daar gehoor aan geven, met een klein stapje, schrijf, schilder, fiets, zwem, ren, teken, doe een cursus, etc. elke dag of een paar x per week, doe het gewoon en kijk verwonderd wat er gebeurd, zonder doel en zonder verwachting ervan! (Tuurlijk stiekem heb ik ook wel verwachtingen, maar het diepere gevoel van naar mijn passie luisteren en nieuwsgierig naar wat er komt dat voedt mij elke dag. En die verwachtingen zijn leuk, maar een dieper weten zegt; ‘het kan nog wel eens heel anders en veel leuker worden dan dat ik nu kan verwachten/bedenken/dromen…..’)

simelstOnverwachts werd een paar weken geleden mijn blog over Wichtelen 28 keer gedeeld op facebook en daardoor kreeg ik daar op 30 nov. 382 bezoekers! In totaal  nu bijna 500. Even in perspectief, in dit hele jaar zijn er 2674 bezoekers geweest en 6579 bezichtigingen, dat betekent dat iedere bezoeker meerdere blogs leest. Any way. Getallen, goed om als blogger naar te kijken af en toe. En fijn om te weten dat er lezers zijn. Natuurlijk een schrijver wil gelezen worden. Daarom dit voorbeeld, onverwachts kan een blog zomaar een beetje booming worden. Gewoon leuk dus. Er leeft iets.

Een ander super leuk resultaat vind ik dat ik ben gaan samenwerken met Lieke Meertens van Be Blissed en herstellenvanburnout. Door samen te werken sta je natuurlijk sterker, inspireer je elkaar en wordt het nog spannender wat er allemaal uit voort kan komen. En met Marielle Giesberger van Wat is jouw pit? Hoe en wat volgt snel!

Het mooiste resultaat voor mij is dat ik heb ervaren dat schrijven mijn

mijnwerkplek
‘werkplek’ (Passie volgen voelt niet als werk).

passie echt is. Ik zit nooit verlegen om inhoud, de zinnen vloeien makkelijk uit mijn vingers en ik word er erg blij van mijn kennis, ervaring, inzichten, belevenissen te kunnen delen. Al maak ik er maar 1 ander persoon blij mee, die iets herkent of een sprankel inspiratie ervan krijgt. 

Achter de 1 mogen vele nullen komen, maar in intentie voel ik dat de stroom en de ‘drive’ is dat ik doe wat dichtbij mezelf is. Dat ik dat stapje voor stapje heb verworven, ervaren en ook dat het nog maar een millimeter is van wat er nog kan ontstaan!

Wat is jouw Passie? Welke stem negeer je al heel lang? Wat voor wensen heb je om in 2016 waar te gaan maken?

Schrijf er over in je dagboek of een mooi schriftje. Laat je verrassen en kijk naar een eerste stapje om te gaan zetten, klein, maar fijn! En een tweede zal als vanzelf volgen. Geniet van de weg, ❤

Liefs en een passievol weekend, Marjan


INSPIRATIECOACHING klik hier.

GRATIS: Mail je levensvraag en ontvang een inspirerend antwoord.


Foto’s internet en selfie, 🙂

Shakti: Drijvende kracht achter alle actie en existentie in de fenomenale wereld als de kosmos. Vertegenwoordigster van de vrouwelijke energie, ieder mens heeft een eigen ‘Shakti’, een levensenergie, die moet worden opgewekt en ten gunste gewend worden…. Kortom: je levensenergie staat je ten dienste om je passie te kunnen leven. ❤

 

 

 

 

co-creatie·creatief denken·Persoonlijke ontwikkeling

Zelfonderzoekje

‘Worden wie je bent’

Op de vrije school is het doel: ‘Worden wie je bent’. Door een diversiteit aan te bieden van mogelijkheden, kunst, cultuur, handvaardigheden, sport, etc. Ga je dat ontdekken en eindig je na 12 jaar met een eindwerkstuk. Inmiddels ook met een examen en is het afgekalfd tot 12 jaar vrije school, het was 13 jaar. Maar nog steeds een prachtige weg. Mijn oudste zoon heeft het hele pad doorlopen. Nog met de groep waarmee hij op de kleuterschool heeft gezeten, dit hebben ze ook moeten loslaten, de groepen selecteren zich nu vanuit niveau. 

Hij studeert in Amsterdam en de harde kern trekt al vanaf 4 jarige leeftijd met elkaar op, zo bijzonder. En allemaal mooie mensen geworden. Alhoewel het niet meteen betekent dat je weet wat je wilt studeren, studies zijn ook niet altijd de weg om helemaal JIJ te zijn. 

Heb je nu niet dit geluk gehad of matchde je niet met het vrije school onderwijs, dan is er nog steeds heel veel mogelijk, maar zal je dat zelf meer op moeten gaan zoeken. Dit kan ook als je al 50 bent, het is nooit te laat om helemaal Jouw Intenties te gaan volgen. Die intenties heb je meegekregen, dat kun je karma noemen of genen, dat doet er niet zoveel toe. Iedereen kan voelen dat je altijd naar bepaalde dingen toegetrokken wordt en andere dingen laat liggen. 

Laten we een zelfonderzoekje gaan doen.

Neem de tijd om wat weg te kunnen dromen en daarna dingen op te schrijven.  Laat komen wat er komt aan beelden, gevoelens, ideeën, verlangens. Zonder te censureren, zonder er kritisch naar te kijken. Alles open en alles is mogelijk. (Het is jouw voorstellingsvermogen er gebeurd nog niks).

De volgende vragen kunnen je daarbij helpen.

  • Wat deed je vroeger graag, spontaan. Kan je 10 dingen opschrijven? 1 is al prima hoor!
  • Loop door je huis of kamer en laat je raken door wat je daar hebt verzameld, schrijf over minimaal 1 ding.  (Wat? waar? hoe? vragen kunnen helpen.) Begin met wat het is en er komt vanzelf meer.
  • Heb je spijt van bepaalde keuzes? Wat had je anders willen doen, maar kreeg je b.v. de kans niet voor of zag je toen de kans niet voor. Niet om in spijt te gaan zitten, maar meer om te kijken wat was je intentie, eigenlijk? Op welke basis maakte je die keuzes? 
  • Op wie of wat ben je jaloers? Welke aspecten benijd je in die ander? Zou je dat eigenlijk zelf ook niet willen? Schrijf erover.
  • Waarbij vergeet je de tijd en twinkelen je ogen, gaat je hart van open en krijg je energie? Dit kan van alles zijn. Bv. herhalende handelingen met handwerken vind ik heerlijk, kijken naar kinderen, nergens heen hoeven en toch op pad gaan, schrijven.
  • Als je in een boekenwinkel of bibliotheek loopt welke afdelingen bezoek je dan altijd?
  • Waar denk je vaak aan, maar schuif je maar weg, omdat het niet haalbaar lijkt? (Ik hou de mijne nog even geheim, is vaak teer en kwetsbaar.) Gedachten, het kan ook een onderbuik gevoel zijn of een beeld. Schrijf of teken erover.

Je kan met deze suggesties een tijdje aan de slag gaan, laat het weer even liggen en loop ermee. Schrijf of teken en plak erover, leef een tijd met een open ruimte waarbij je kan voelen, ‘hé er is van alles mogelijk, tot nu toe heb ik van alles gedaan en geleerd’. Wellicht klopt het al heel erg, maar vaak ligt er ook nog een schat verborgen die ontdekt wil worden.

droom groot
Inspiratie gaat  bloeien!

Je hoeft dit niet perse in werk te zien, het kan en is heel leuk. Want wat is er leuker dan dat je werk, je passie is? Maar naast je werk kan je heel veel doen aan wat dicht bij je ligt, bij jouw intenties en dromen.

Door met de bovenstaande vragen te werken, ben je eigenlijk al aan het creëren. Dus let goed op wat er aan ‘toevalligheden’ kunnen gebeuren. Er is zoveel meer mogelijk dan je denkt en het kan heel moeiteloos waarheid worden, vaak uit onverwachtse hoek.

Zo kwam ik een jaar geleden in de keuken terecht bij een retraite en was ineens aan het koken, de kok werd ziek, en ben ik nu bezig met een huisrestaurantje…………..

Je kan een klein stapje zetten bij iets wat je ontdekt uit het zelfonderzoekje of wat eigenlijk altijd al ergens aan je aan het trekken was………

Leuk als je het me laat weten, ❤   

Be Happy

Ik wens je een verrassende week,

Marjan


Mail voor Marjan, Psycholoog Bloem

bewustzijn·co-creatie·creatief denken·Gezondheid·positieve psychologie·Vraag van Lezer

Piekeren wordt Fantaseren

bewegende stilstandPiekeren, malen, denken, herhalen, nog eens doorlopen, eindeloos en machteloos door een woud zwerven waar geen veilig plekje te vinden lijkt.

Het gevoel dat het niet veilig is en het nooit meer goed komt, er is geen uitweg, een vicieuze cirkel. En als dat ook nog in de nacht plaatsvindt ziet het er letterlijk donker voor je uit.

Je beweegt in je hoofd, maar staat stil, er is geen creatieve stroom meer.

Hoe komt er weer beweging? Hoe kan je je weer veilig gaan voelen en hoe komt het contact met je gevoel en je kracht weer tot stand?

Als je veel dingen hebt in je leven die niet makkelijk lopen is er genoeg reden om veel te piekeren, heel begrijpelijk, maar oplossingen zitten daar niet. Oplossingen komen uit onverwachte hoek, als je even niet oplet, zeg maar.

Fantaseren
Een veilig plekje om weg te dromen.

Toch heeft het piekeren ook een functie, denk ik, je bekijkt de dingen waar je over piekert heel zorgvuldig en dat is goed. Alleen het heeft begrenzing nodig. Daarom wordt er in de psychologie aangeraden om een pieker half uurtje te nemen. Maar het mag wat langer, laten we zeggen een uur, waarin je ook nog wat acties kan ondernemen, iets opzoeken, iemand bellen, etc. Maar dan stop je het ook echt. 

Dan is het tijd voor andere dingen. Piekeren kan anders je hele dag in beslag nemen. Elke keer als je toch weer merkt dat je gedachten uitgaan naar van alles wat lastig en problematisch is, zeg je als het ware tegen het ‘piekermonstertje’: ‘Morgen om 10 uur dan ben jij weer aan de beurt.’

Je traint jezelf in begrenzen van eindeloos herhalen van zetten, want dat is het vaak. En je zal zien dat dat uurtje een heel productief uurtje kan gaan worden, maar ga daar in eerste instantie niet van uit. Het is je miserabele piekeruurtje en je gaat je enorm rot voelen, dat mag er helemaal zijn!

Och en wie weet daarna neem je een boek, lekker kop thee en leest en terwijl je heerlijk geniet, dwalen je gedachten af naar mooie momenten die geweest zijn of gaan komen, je fantaseert over………Je hebt los gelaten, je kan ontspannen en je weet dat overal een tijd voor is.

Of je gaat naar buiten en loopt, pakt een park of een stukje bos mee, ruikt de frisse lucht, ziet een vogeltje en misschien regent het, maar daar wordt je hoofd ook lekker koel van. Je schrobt je vloer of doet boodschappen, je rijdt ergens heen, je werkt……..

Ineens is daar een ingeving, die zo voor de hand leek te liggen. Dat je daar niet eerder op bent gekomen…..

Het lijkt even makkelijk opgeschreven zo, kom je er alleen niet uit, ga kijken waar je hulp kan krijgen. 

Wat ik wil laten zien is dat begrenzen van piekeren je kan helpen en eigenlijk kun je het alleen maar gaan doen om te kijken of het echt zo is…..

Geïnspireerd op een bijzonder mailtje wat ik kreeg van een lezer, dank je wel!

Liefs Marjan

Vragen of opmerkingen, mail me gerust: Psycholoog Bloem